Sprzedaż know-how — co wpisać do umowy?

Sprzedaż know-how to odpłatne przekazanie poufnej, praktycznej wiedzy biznesowej. Warunki takiego przekazania zapisuje się w umowie. Trzeba jasno opisać zasób, ustalić jego wartość i zabezpieczyć informacje. Należy też rozliczyć podatek oraz określić, co wolno nabywcy.

• Zidentyfikuj procedury, dokumentację i doświadczenia objęte transakcją.
• Uporządkuj materiały i ustal sposób ich przekazania.
• Określ cenę, zakres wykorzystania oraz ewentualną wyłączność.
• Zabezpiecz poufne dane przed ujawnieniem i użyciem poza umową.
• Sprawdź skutki podatkowe oraz obowiązki wynikające z kontraktu.

Dobrze przygotowana transakcja precyzyjnie wskazuje przedmiot sprzedaży i wynagrodzenie. Wyznacza również prawa obu stron.

Czym jest sprzedaż know-how i jak przygotować je do wyceny?

Transakcja obejmuje odpłatne przekazanie określonego pakietu poufnej wiedzy praktycznej. Obejmuje też uzgodnione prawa do korzystania. Przed wyceną opisz zawartość pakietu i potwierdź, kto jest jego właścicielem. Udokumentuj zastosowanie biznesowe oraz oddziel wiedzę od aktywów osób trzecich.

Know-how obejmuje nieopatentowane informacje, które są sekretne, istotne i możliwe do zidentyfikowania. Dzięki temu można sprawdzić każdą z tych cech. „Sekretne” oznacza, że pakiet nie jest powszechnie znany ani łatwo dostępny. „Istotne” wskazuje na jego praktyczną wartość dla działalności. Z kolei „zidentyfikowane” oznacza opis wystarczająco dokładny. Taki opis pozwala wiedzę przekazać i zweryfikować.
Art. 1 ust. 1 lit. i rozporządzenia (UE) nr 316/2014 definiował know-how jako pakiet informacji niejawnych, istotnych i zidentyfikowanych. Rozporządzenie obowiązywało do 30 kwietnia 2026 r. nr 316/2014 – eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32014R0316)

Wycenie powinien podlegać zamknięty pakiet. Może on obejmować dokumentację, procedury, instrukcje, modele decyzyjne i potrzebne kompetencje. Co z wiedzą istniejącą wyłącznie w pamięci pracownika? Jeśli nie da się jej zapisać ani odtworzyć po jego odejściu, rośnie ryzyko operacyjne. Wartość transakcji wtedy spada.

W praktyce wartość rośnie, gdy wiedzę można skutecznie przekazać, powtórzyć i zastosować.

Jakie informacje, procedury, doświadczenia i dokumenty można sprzedać jako know-how?

Pakiet może zawierać poufne informacje techniczne, handlowe i organizacyjne. Muszą jednak tworzyć użyteczny zasób, który da się przekazać. W transakcji mogą znaleźć się receptury, parametry produkcji, metody kontroli jakości i algorytmy kalkulacyjne. Można do niej włączyć procedury obsługi klienta i modele kwalifikacji leadów. Obejmuje ona także konfigurację CRM, skrypty sprzedażowe oraz instrukcje realizacji usług. Art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji obejmuje informacje techniczne, technologiczne i organizacyjne. Obejmuje też inne informacje o wartości gospodarczej.

Dokumentacja może mieć formę instrukcji, schematu procesu, specyfikacji lub arkusza kalkulacyjnego. Sprawdzą się też podręcznik operacyjny, materiał szkoleniowy i plik konfiguracyjny. Doświadczenie wchodzi do pakietu dopiero po utrwaleniu. Może to być lista reguł decyzyjnych, opis wyjątków, katalog błędów albo scenariusz postępowania.
Art. 1 ust. 2¹ prawa autorskiego chroni sposób wyrażenia. Nie chroni samych idei, procedur, metod ani zasad działania.

Oddziel pakiet od utworów chronionych prawem autorskim, patentów, znaków towarowych i baz danych. Wyłącz również informacje należące do kontrahentów. Przekazanie procedury nie przenosi automatycznie praw do programu, grafik ani materiałów podmiotu trzeciego.
Zgodnie z art. 41 ust. 2 prawa autorskiego umowa obejmuje wyłącznie wyraźnie wymienione pola eksploatacji.

Jak uporządkować i udokumentować know-how przed sprzedażą?

Dokumentacja know-how ma pozwolić nabywcy samodzielnie zrozumieć, wdrożyć i sprawdzić przekazaną wiedzę. Zacznij od katalogu materiałów. Każdemu elementowi przypisz właściciela, wersję, datę aktualizacji oraz format pliku.

• Utwórz inwentarz – nadaj każdemu dokumentowi identyfikator i wskaż jego miejsce w procesie.
• Rozrysuj zależności – połącz procedury z narzędziami, rolami, danymi wejściowymi i oczekiwanym wynikiem.
• Ujednolić format – przyjmij jeden układ instrukcji: cel, zakres, odpowiedzialność, czynności, wyjątki i kryterium zakończenia.
• Wprowadź kontrolę wersji – oznacz aktualne materiały. Starsze przenieś do archiwum z określonym okresem przechowywania.
• Zapisz wiedzę ukrytą – porozmawiaj z ekspertami i zamień ich doświadczenia w reguły, checklisty oraz przykłady decyzji.
• Dodaj dowody działania – dołącz wyniki testów, raporty jakości lub mierniki efektywności bez zbędnych danych osobowych.
• Przygotuj indeks przekazania – wymień wszystkie pliki, szkolenia, konsultacje i dostępy objęte pakietem.

Pełna dokumentacja ogranicza zależność od osoby, która stworzyła wiedzę. Pozwala też wycenić konkretny zasób, a nie nieuchwytne doświadczenie naszej firmy.

Jak wycenić know-how, aby ustalić opłacalną cenę?

Wycena know-how powinna uwzględniać przewidywane korzyści ekonomiczne i koszt odtworzenia. Należy też uwzględnić dane z podobnych transakcji. Określ ekonomiczny okres wykorzystania, koszty wdrożenia i późniejszego utrzymania. Oceń również ryzyko utraty poufności oraz dezaktualizacji wiedzy. Nabyte know-how jest wartością niematerialną i prawną. Amortyzuje się je podatkowo przez co najmniej 60 miesięcy. Wynika to z art. 16m ust. 1 pkt 4 CIT.

• Oblicz cenę minimalną – uwzględnij przygotowanie pakietu, utracone korzyści i zasoby potrzebne do przekazania wiedzy.
• Wyznacz wartość dla nabywcy – policz dodatkową marżę, krótsze wdrożenie, ograniczenie błędów albo oszczędność pracy.
• Ustal scenariusze – przygotuj wariant bazowy, ostrożny i rozwojowy z osobnymi prognozami przepływów.
• Zastosuj dyskonto – pomniejsz przyszłe korzyści o koszt kapitału oraz ryzyko operacyjne danego projektu.
• Porównaj zakresy – osobno wyceń dokumentację, szkolenie, konsultacje wdrożeniowe i późniejsze aktualizacje.
• Ustal cenę maksymalną – nie przekraczaj korzyści nabywcy pomniejszonych o jego własne koszty wdrożenia.

Cena transakcyjna powinna znaleźć się między ekonomicznym minimum sprzedawcy a maksymalną korzyścią nabywcy. Różnica między tymi wartościami wyznacza pole negocjacji.

Jak sprawdzić, czy know-how jest kompletne, chronione i gotowe do przekazania?

Audyt gotowości know-how sprawdza kompletność pakietu, poufność informacji i prawa zbywcy. Pokazuje też, czy nabywca potrafi samodzielnie zastosować wiedzę. Wykonaj test odtworzenia z osobą, która wcześniej nie korzystała z dokumentacji. Zapisz wszystkie brakujące instrukcje oraz zależności.

• Sprawdź kompletność – upewnij się, że indeks odpowiada rzeczywistej zawartości repozytorium.
• Zweryfikuj rezultat – wykonaj procedurę według dokumentacji i porównaj wynik ze standardem odbioru.
• Potwierdź pochodzenie – wskaż autorów, pracowników, wykonawców oraz źródła każdego składnika pakietu.
• Skontroluj prawa – przejrzyj umowy z pracownikami i podwykonawcami pod kątem poufności oraz praw do dokumentacji.
• Oznacz informacje poufne – sklasyfikuj dane i ogranicz dostęp do osób przypisanych do procesu.
• Usuń obce zasoby – wyłącz materiały, oprogramowanie i dane, których nie wolno dalej przekazywać.
• Przeprowadź odbiór próbny – udostępnij kopię testową według indeksu i sporządź protokół braków.

Pakiet jest gotowy do wyceny, gdy ma ustalony zakres i potwierdzoną użyteczność. Potrzebuje też udokumentowanego pochodzenia oraz mierzalnego rezultatu zastosowania.

Rola know-how w firmie

W firmie know-how jest niematerialną, praktyczną wiedzą o skutecznym wykonywaniu konkretnych zadań. Jego użycie przynosi mierzalne wyniki. Mogą to być krótszy cykl sprzedaży, mniej reklamacji albo powtarzalna jakość. Liczy się efekt.

Zasób powstaje przez testowanie rozwiązań, analizowanie błędów i zapisywanie doświadczeń pracowników. Może dotyczyć produkcji, sprzedaży, marketingu, logistyki i zarządzania. Obejmuje też obsługę klienta lub świadczenie usług. O przewadze decyduje sposób połączenia informacji i ich użycia w procesie. Sam dostęp do pojedynczego dokumentu zwykle nie wystarczy.

Nie każdy zasób wiedzy automatycznie staje się tajemnicą przedsiębiorstwa. Zgodnie z ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji musi mieć wartość gospodarczą. Nie może być też powszechnie znany ani łatwo dostępny. Firma musi chronić jego poufność. Art. 11 ust. 2 u.z.n.k. wymaga wartości gospodarczej oraz braku powszechnej znajomości lub łatwej dostępności. Wymaga również działań zachowujących poufność.

Wartość know-how tkwi nie w samym dokumencie, lecz w wyniku, który można regularnie osiągać.

Jakie są przykłady know-how w praktyce biznesowej?

Know-how biznesowe może oznaczać autorską metodę pozyskiwania klientów albo reguły planowania produkcji. Inne przykłady to standard wyceny zleceń i sposób ograniczania strat materiałowych. W sprzedaży będzie nim model segmentacji. Łączy on kolejność kontaktów z kryteriami zmiany etapu w CRM. W e-commerce może to być metoda prognozowania popytu. Opiera się na sezonowości, rotacji towarów i lokalnych terminach dostaw.

Ogólna informacja dostępna publicznie nie jest takim przykładem. Know-how tworzy firmowa metoda, która łączy dane, doświadczenie i kolejność czynności. Tworzy ona sprawdzony proces. Konkurenci mogą używać tego samego CRM, sprzętu lub przepisu branżowego. Przewagę daje lokalny model zastosowania tych narzędzi.

Sprzedaż know-how: ryzyka, bezpieczeństwo i podatki

Transakcja bez kontroli poufności, bezpiecznego transferu i poprawnego rozliczenia podatku powoduje 3 rodzaje ryzyka. Są nimi utrata wartości wiedzy, wyciek danych oraz zaległość podatkowa. Zabezpieczenia organizacyjne ograniczają dostęp, a techniczne chronią transfer. Analiza statusu stron i miejsca świadczenia wskaże właściwe rozliczenie VAT.

Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa zależy od czynności podjętych dla zachowania poufności. Sam napis „poufny” na dokumencie nie wystarczy. Firma powinna kontrolować dostęp, prowadzić rejestr pobrań i ustalić zasady późniejszego użycia.
Art. 11 ust. 2 u.z.n.k. wymaga działania uprawnionego przy zachowaniu należytej staranności. Działania te mają utrzymać informacje w poufności.

Pakiet może zawierać dane klientów, pracowników albo użytkowników CRM. Takie informacje podlegają osobnym zasadom ochrony. Przed eksportem usuń wszystko, czego nabywca nie potrzebuje. Dla pozostałych danych osobowych określ podstawę prawną, role stron i termin usunięcia kopii.

Ochronę prawną trzeba połączyć z kontrolą techniczną. Sama deklaracja poufności nie zastąpi bezpiecznego przekazania plików.

Jak zabezpieczyć know-how przed nieuprawnionym ujawnieniem i dalszym wykorzystaniem po transakcji?

Zabezpiecz pakiet przez poufność, ograniczenie celu użycia, kontrolę dostępu i sankcje za naruszenie. Zrób to jeszcze przed negocjacjami. Potencjalny nabywca często poznaje część wiedzy, zanim strony podpiszą umowę.

• Podpisz NDA – wskaż chronione informacje, cel analizy, uprawnione osoby oraz czas obowiązywania poufności.
• Udostępniaj etapami – najpierw pokaż funkcje i rezultaty, a pełne parametry ujawnij po spełnieniu warunków.
• Ogranicz krąg odbiorców – użyj imiennych kont i zasady minimalnych uprawnień dla każdej osoby.
• Zakazuj niekontrolowanego kopiowania – określ liczbę kopii, miejsca przechowywania i obowiązek ich usunięcia.
• Wprowadź ślad audytowy – zapisuj logowania, pobrania, modyfikacje oraz eksporty, by wykryć źródło naruszenia.
• Ustal konsekwencje naruszenia – wymagaj przerwania użycia, usunięcia kopii i naprawienia szkody zgodnie z umową.

Udokumentowany system zabezpieczeń pomaga zapobiegać naruszeniom. Ułatwi też późniejsze dochodzenie roszczeń.

Jak bezpiecznie przekazać nabywcy know-how, dokumentację i dostęp do informacji?

Przekazanie know-how przeprowadź przez szyfrowane repozytorium, imienne konta i protokół odbioru. Nie używaj publicznego linku ani niezaszyfrowanego załącznika. Po każdej stronie wyznacz jedną osobę. Potwierdzi ona zakres transferu i zamknie zbędne dostępy.

• Przygotuj pakiet przekazania – zachowaj stałą strukturę folderów i dodaj spis plików z numerami wersji.
• Zaszyfruj materiały – przekaż klucz innym kanałem niż archiwum, na przykład telefonicznie.
• Włącz MFA – uwierzytelnianie wieloskładnikowe wymaga co najmniej 2 niezależnych elementów logowania i ogranicza skutki kradzieży hasła.
• Zweryfikuj integralność – porównaj sumy kontrolne, czyli identyfikatory wykrywające zmianę zawartości plików.
• Oddziel dokumentację od danych – nie wysyłaj całej bazy CRM, jeśli potrzebna jest tylko konfiguracja procesu.
• Sporządź protokół odbioru – zapisz datę, listę materiałów, działanie dostępów, braki i termin uzupełnienia.
• Zamknij kanał transferu – wyłącz konta tymczasowe, unieważnij linki i usuń kopie robocze.

Bezpieczny transfer pozostawia 3 dowody. Wskazują one, kto odebrał pakiet, co otrzymał oraz kiedy dostęp został zakończony.

Czy sprzedaż know-how podlega VAT?

Sprzedaż przez polskiego czynnego podatnika VAT na rzecz polskiej firmy jest co do zasady odpłatnym świadczeniem usług. Podlega więc podstawowej stawce 23% VAT. Rozliczenie wygląda inaczej przy zwolnieniu podmiotowym sprzedawcy lub transakcji transgranicznej.

Odwrotne obciążenie oznacza, że podatek od usługi rozlicza zagraniczny nabywca. Nie robi tego polski sprzedawca. Przy transakcji międzynarodowej sprawdź też stałe miejsce prowadzenia działalności odbiorcy. Może ono zmienić miejsce opodatkowania.

Końcowe rozliczenie zależy od statusu podatkowego stron, treści świadczenia i kraju nabywcy. Przy transakcji o wysokiej wartości rozważ interpretację indywidualną. Chroni ona wnioskodawcę w granicach opisanego stanu faktycznego.

Jakie błędy mogą sprawić, że sprzedaż know-how będzie nieskuteczna lub nieopłacalna?

Transakcja może okazać się nieskuteczna lub nieopłacalna z kilku powodów. Strony czasem nie określają przedmiotu sprzedaży. Zbyt wcześnie ujawniają wiedzę albo pomijają koszty przekazania. Takie błędy utrudniają wykazanie naruszenia i podnoszą koszt realizacji. Mogą też wywołać spór o wykonanie świadczenia.

• Ogólny opis przedmiotu – „wiedza sprzedażowa firmy” nie wskazuje konkretnych materiałów ani oczekiwanego rezultatu.
• Przedwczesne ujawnienie – przekazanie metody przed NDA odsłania jej główne elementy bez finalizacji zakupu.
• Brak weryfikacji cudzych zasobów – dane kontrahenta, licencjonowane oprogramowanie lub materiały podwykonawcy mogą wywołać roszczenia.
• Pominięcie kosztów wdrożenia – szkolenia, migracja, konsultacje i aktualizacje zmniejszą marżę bez limitu godzin.
• Brak kryteriów odbioru – nabywca może podważać kompletność pakietu mimo otrzymania wszystkich plików.
• Niewłaściwe rozliczenie VAT – błędne miejsce świadczenia oznacza korektę faktury, odsetki i obowiązki raportowe.
• Brak planu po transakcji – aktywne linki, pozostawione konta i kopie robocze zwiększają ryzyko wycieku.

Przed finalizacją wykonaj 4 kontrole: poufności, legalności zasobów, bezpieczeństwa transferu oraz rozliczenia podatku.

Umowa sprzedaży know-how: prawa, zakres i wyłączność

Umowa sprzedaży know-how powinna opisywać zakres korzystania, wyłączność, terytorium, czas i wynagrodzenie. Trzeba w niej również ustalić zasady rozwijania przekazanej wiedzy. Know-how nie daje ustawowego monopolu podobnego do patentu. Dlatego uprawnienia i ograniczenia stron wynikają przede wszystkim z kontraktu.

Zasada swobody umów z art. 353¹ Kodeksu cywilnego pozwala stronom wybrać konstrukcję transakcji. Może to być definitywne przekazanie wiedzy, licencja albo model mieszany. Treść umowy nie może być sprzeczna z ustawą ani naturą stosunku prawnego. Musi też respektować zasady współżycia społecznego.

• Wskaż przedmiot – odwołaj się do zamkniętej listy materiałów, wersji i elementów wiedzy.
• Określ uprawnienia – ustal, czy nabywca może używać, zmieniać, kopiować, integrować i udostępniać wiedzę.
• Ustal granice – wskaż branżę, terytorium, grupę klientów oraz czas obowiązywania ograniczeń.
• Rozstrzygnij sublicencjonowanie – dopuść albo wyłącz przekazywanie uprawnień kolejnym podmiotom.
• Przypisz ulepszenia – określ, kto skorzysta z modyfikacji opracowanych po podpisaniu umowy.
• Powiąż płatność z etapami – rozdziel cenę między podpisanie, transfer, szkolenie i odbiór końcowy.
• Ustal odpowiedzialność – opisz zgłaszanie wad, termin naprawy i dopuszczalny prawem limit odpowiedzialności.

Im precyzyjniej umowa opisuje pakiet i sposób użycia, tym mniejsze ryzyko sporu po jego przekazaniu.

Czy sprzedać know-how na wyłączność, czy zachować prawo do korzystania z niego?

Know-how na wyłączność ma sens, gdy nabywca płaci za wycofanie sprzedawcy z określonego rynku. Wyłączenie może objąć również wskazane podmioty. Zachowaj prawo do korzystania, jeśli wiedza wspiera bieżące usługi lub przynosi przychody od kilku odbiorców. Możesz też wybrać wyłączność ograniczoną. Wtedy zakaz dotyczy konkretnej branży, terytorium albo oznaczonego czasu.

Porównaj cenę wyłączności z marżą utraconą przez rezygnację z dalszego używania pakietu. Następnie ogranicz zakaz do konkretnego rynku, zastosowania i okresu. Pełną wyłączność sprzedaj tylko wtedy, gdy premia cenowa pokryje utracone przychody. W innym przypadku zachowaj prawo do korzystania albo wybierz wyłączność ograniczoną.

Dobra umowa know-how daje nabywcy mierzalne uprawnienia. Nie blokuje też przypadkowo działalności sprzedawcy.

Najczęściej zadawane pytania

Czy know-how można wnieść aportem do spółki zamiast je sprzedawać?

Tak, pod warunkiem że know-how ma możliwą do określenia wartość i może być skutecznie przeniesione do spółki. Wymaga to odpowiedniego opisu wkładu oraz dokumentów potwierdzających jego przydatność i zakres.

Czy można sprzedać know-how opracowane przez pracownika lub podwykonawcę?

Tak, ale najpierw trzeba potwierdzić, komu przysługują prawa do rezultatów pracy i czy umowy obejmują możliwość ich dalszego zbycia. Brak takich ustaleń może prowadzić do roszczeń autora lub współtwórcy.

Czy można sprzedać know-how, którego skuteczność zależy od konkretnej osoby?

Tak, lecz należy uwzględnić ryzyko odejścia tej osoby i dokładnie opisać, jakie wsparcie ma zapewnić po transakcji. W przeciwnym razie nabywca może otrzymać rozwiązanie trudne do samodzielnego zastosowania.

Jak sprzedać know-how firmie zagranicznej?

Należy ustalić język dokumentacji, prawo właściwe, walutę rozliczeń i zasady współpracy transgranicznej. Warto także sprawdzić ograniczenia dotyczące transferu określonych technologii lub informacji do danego państwa.

Co zrobić, gdy nabywca twierdzi po sprzedaży, że know-how nie przynosi oczekiwanych rezultatów?

Samo know-how zwykle nie gwarantuje konkretnego wyniku biznesowego, chyba że strony wyraźnie tak postanowiły. Odpowiedzialność zależy od tego, czy przekazane informacje były zgodne z opisem i czy sprzedający prawidłowo przedstawił warunki ich zastosowania.

Źródła

• Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu, „Zbycie know-how – wybrane zagadnienia problemowe” — poznan.oirp.pl/wp-content/uploads/2025/06/Wlasnosc-intelektualna_26062025.pdf
• PARP, „Umowy przenoszące własność intelektualną na inne podmioty” — parp.gov.pl/storage/publications/pdf/12752.pdf
• Urząd Patentowy RP, „Startup! Przewodnik na temat ochrony własności intelektualnej dla startupów”, część „Audyt własności intelektualnej” — uprp.gov.pl/sites/default/files
• EUR-Lex – Rozporządzenie Komisji (UE
• Internetowy System Aktów Prawnych / ELI – ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji — eli.gov.pl/api/acts/DU/2020/1913/text/I/D20201913.pdf
• ELI – ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych — eli.gov.pl/api/acts/DU/2022/2509/text.html
• Bizneswycena, „Know-how: wycena, jak wykazać kontrolę i poufność” — bizneswycena.pl/2026/03/16/know-how-wycena-jak-wykazac-kontrole-i-poufnosc
• Internetowy System Aktów Prawnych – ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych — isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200001406/U/D20201406Lj.pdf
• Controlling i Rachunkowość Zarządcza, „Wycena know-how – podejście kosztowe i dochodowe” — controllingirachunkowosc.pl/controlling/wycena-know-how-podejscie-kosztowe-i-dochodowe
• DCF Consulting, „Wycena know-how – podejście kosztowe i dochodowe” — dcfconsulting.eu/upload/files/Wycena%20know-how%20%E2%80%93%20podej%C5%9Bcie%20kosztowe%20i%20dochodowe.pdf
• MDDP, „Wycena technologii i know-how, patentów” — mddp.pl/wycena-technologii-i-know-how-patentow
• Ministerstwo Finansów, interpretacja indywidualna opublikowana w systemie Eureka — eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/704963
• Portal Gov.pl, dokument dotyczący zabezpieczania informacji wymagających ochrony — gov.pl/attachment/5501728d-d969-47b4-8b8d-210af7438891
• Microsoft Learn Polska, „Omówienie uwierzytelniania wieloskładnikowego Microsoft Entra” — learn.microsoft.com/pl-pl/entra/identity/authentication/concept-mfa-howitworks

Karol AdamczykKonsultant wdrożeń CRM

Ponad 80 wdrożeń CRM w MŚP. Ocenia łatwość konfiguracji, integracje i migrację danych — wie, gdzie wdrożenia naprawdę bolą. Rankingi i recenzje CRMexpert opieramy na testach, nie na prowizjach.

Zobacz pełne bio →

Powiązane wpisy

Poradnik SprzedażowyOferta sprzedaży bez terminu — kiedy przestaje wiązać?Poradnik SprzedażowyDefinicja sprzedaży — co mówi art. 535 k.c.?Poradnik SprzedażowyTechniki sprzedażowe — jak domknąć sprzedaż bez nacisku?Poradnik SprzedażowyTechniki sprzedaży dla agentów nieruchomości — pytania i potrzeby klientaPoradnik SprzedażowyWycena firmy do sprzedaży — jak ustalić cenę ofertową?Poradnik SprzedażowySprzedaż osobista — kiedy ma sens przy trudnym produkcie?Poradnik SprzedażowySkrypt rozmowy sprzedażowej — jak zacząć i zamknąć?Poradnik SprzedażowyPrognoza sprzedaży — jak uwzględnić sezonowość?Poradnik SprzedażowyZatrudnienie B2B — jak czytać kontrakt?Poradnik SprzedażowyRozmowa sprzedażowa w B2B i B2C — co działa lepiej?Poradnik SprzedażowyPrezentacja sprzedażowa — 4 elementy, które domykają rozmowęPoradnik SprzedażowyZakup bazy danych — jak sprawdzić zgody marketingowe?Poradnik SprzedażowySzkolenie sprzedażowe — jak ułożyć je pod realne braki?Poradnik SprzedażowySprzedaż doradcza w biznesie — metoda One-Up w praktycePoradnik SprzedażowyJak zwiększyć sprzedaż? Liczba transakcji czy wartość koszyka